شعر برای پدرم

مژده دادند که مژدهی آمد       مایه شوق و خرمی آمد

گرچه دوران خدمتش کم بود    دانش طلب سوی بهی آمد

دانشگاه تهران

 

تقدیم به استاد عالیقدر جناب آقای دکتر مژدهی سناتور محترم

مژدهی ای پزشک دانشمند            که تورا منسب “سنا” باشد

هر که این مژده را شنید بگفت          انتخاب تو بسی بجا باشد

لیک از راه طنز گویم من           نکته ای را که جانفزا باشد

حالیا موقع “سنایی” تو نیست               که “سنا”که جای پیرها باشد

نه تورا عینک است و نه سمعک           نه تورا چرخ و نه عصا باشد

اوره و قند در مزاج تو نیست               مملکت باب میل ما باشد

گرچه مویت سفید شد اما            چهره تو جوان نما باشد

گویم اما ز راه جد سختی           زانکه دل با تو آشنا باشد

بخدا ای رفیق عالیقدر                 برتو هر منصبی روا باشد

کرسیت گر بود به دانشگاه

یا که در مجلس سنا باشد

ارادتمند

مشهد مقدس – 27/4/1354

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.